۱۳۹۸ چهارشنبه ۲۰ آذر
مصاحبه با قهرمان جهان در رشته تکواندو
ارسال شده در تاریخ 1398/08/29
ساعت 07:47
-فاطمه جان از چند سالگی ورزش را شروع کردی؟
از سه سالگی با ژیمناستیک شروع کردم.
-از چه زمانی وارد تکواندو شدید و مشوق شما چه کسی بودند؟
پدرم مربی تکواندو هستند و آرزوی ایشان بود که من در این رشته قهرمان شوم. در ابتدا اصلا علاقه ای به این رشته نداشتم و با اصرار پدر و مادرم به صورت تفریحی و نامنظم زیر نظر پدرم کار می کردم.
-از چه زمانی تمرینات منظم را شروع کردید؟
در سن 8 سالگی و زیر نظر استاد ندا زارع تمریناتم را شروع کردم. خیلی خوب به یاد دارم که اولین روز تمرین استاد از من راضی نبود اما هفته بعدی به مادرم گفتند که فاطمه استعداد خوبی دارد و هوشش هم عالیه و این جمله استاد زارع اولین انگیزه را در من ایجاد کرد. تمریناتم را به شکل جدی شروع کردم و در 9 سالگی در اولین مسابقات رسمی (مسابقات قهرمانی کشور خردسالان) شرکت کردم و در مقابل حریف نه چندان خوبم بازی را باختم. اما جا نزدم و ادامه دادم... به کمک تشویق های مربی و خانواده ام دوباره در سال بعد در مسابقات نونهالان شرکت کردم و مقام دوم را کسب کردم. در سال بعد از آن مدال طلا و در آخرین سال مسابقات نونهالان علی رغم آسیب پا و ممانعت مربی به ادامه مسابقه، ادامه دادم و موفق به کسب مقام دوم شدم. در سال 2012 در اولین تجربه مسابقات تیم ملی نوجوانان اول شدم اما متاسفانه در بازی های آسیایی 2013 در اندونزی مدالی کسب نکردم و با یک اختلاف بازی را به حریف چین تایپه واگذار کردم. در سال 2014در مسابقات قهرمانی جهان نائب قهرمان شدم و این در حالی بود که در راند 4 بازی را مساوی تمام کردیم اما داوران به حریف کره ای رای دادند. این مدال، اولین مدال در کاروان اعزامی بود. در رده بزرگسالان دچار افت شدم اما ناامید نشدم.
-چگونه انگیزه قهرمانی در شما ایجاد شد؟
سال 2008 مسابقات المپیک هادی ساعی را از تلویزیون دیدم و اونجا بود که تصمیم گرفتم قهرمان المپیک بشم. الان 21سال دارم و میدانم راه سخت و پر پیچ و خمی را پیش رو دارم اما انگیزه لازم برای پشت سرگذاشتن هر سختی در این راه برای رسیدن به هدفم را دارم.
-هیچوقت از تمرینات زیاد خسته شدید؟
از بچگی تا الان رژیم های سفت و سختی را تحمل کردم. از تفریح و مهمانی در نوجوانی زدم تا بتونم به تمریناتم ادامه بدم و به هدفم برسم اما با این انگیزه که باید زحمات خانواده را جبران کنم و باعث سرافرازی و خوشحالیشون بشم هیچوقت از تمرینات خسته نشدم.
-آیا شکست ها باعث نامیدی شما شده؟
برای رسیدن به موفقیت انسان بارها شکست می خورد اما مهم اینکه به تلاشش ادامه بده و پشتکار داشته باشه عقب نشینی نکنه. ایستادن روی قله های قهرمانی و زمزمه سرود ملی و اشک شوق بسیار لذت بخش و غرور آفرین است که ارزش سال ها تلاش را دارد. بعد از تحمل سختی ها نه تنها فرد در رشته ورزشی قهرمان می شود بلکه به فردی با کفایت برای زندگی و انسان بودن تبدیل می شود. به وسیله سهمیه ای که برای قهرمانان ورزشی قرار داده شده وارد دانشگاه الزهرا شدم. کادر دانشگاه و اساتید بسیار ورزش دوست هستن و بسیار از موفقیت های ورزشی دانشجوها استقبال می کنن و در درس کمک می کنن . اگر وزنه و در اختیار قهرمانان قرار داده شود بسیار عالی می شود البته با دستگاه و تجهیزات جدیدتر و ای کاش دانشحویان از حضور قهرمانان در دانشگاه استفاده کنن و به سمت ورزش و سلامتی سوق پیدا کنن.من دوستان خوبی از رشته های دیگه پیدا کردم و الگوی خودم قرار دادم.
کلام آخر: آینده کشور قرار است با دستان ما دانشجویان و قهرمانان ساخته شود و چه بهتر تا ما می توانیم خودمان را برای فردایی بهتر و آسودگی ملتمان آماده کنیم.
ارسال کننده:
تعداد بازدید:54
تصاویر مرتبط:

  • مصاحبه با قهرمان جهان در رشته تکواندو_0
  • مصاحبه با قهرمان جهان در رشته تکواندو_0
  • مصاحبه با قهرمان جهان در رشته تکواندو_0
  • مصاحبه با قهرمان جهان در رشته تکواندو_0

فیلم مرتبط
صوت
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)

ارسال نظرات
نام
آدرس پست الکترونیکی شما
شماره تلفن:
توضیحات
 
خواندن کد امنیتی تغییر کد امنیتی
کد امنیت
تمامي حقوق سايت براي دانشگاه الزهرا ( س ) محفوظ است.